Julle! So staan skoondogter Donderdagaand by my, kleinseun voor haar. Ek by die kospotte.
En sy por, bertel vir ouma wat in jou briefie van die skool af gestaan het!
Ek verwag natuurlik net dat juffrou sal vertel watse oulike knapie hy is. Maar sy gesiggie vertel ‘n ander storie.
Hy het maatjie by die skool geslaan.
Waarom wou ek weet?
Maar hy is stil, ondeunde kyk in die ogies. Sy ma vertel hy wou die speelding hê wat die seuntjie het.
Natuurlik lag ek eers, maar dit is ‘n ermstige saak. Hy kan nie by die skool aan maatjies slaan nie. Waar hy geleer het, weet mens ook nie, hy het mos nie sibbe nie. Nog nie.
Toe sê ek hy moet nie slaan nie, hy moet eerder net nee, nee nee sê.
Ai tog, die skoollewe is swaar.
Foto: DALL-E2 het dit geteken, dus kunsmatige intelligensie. Ek hou daarvan
Dr. Christa van Staden 