Gepubliseer in Reisjoernaal

Die sneeuweergawe van Hansie en Grietjie

Eendag lank, lank gelede was daar ‘n man en sy vrou wat hulle deur die sprokiesagtigheid van ‘n sneeuland laat lok het om vir ‘n rukkie daar te gaan woon en werk. Om dit te kon doen, moes hulle hulle kinders, kleinkinders, huis, hondekinders, vriende en taal in hulle sonnige land agterlaat.

Hulle het geweet dat die mense in die sneeuland ‘n ander taal praat, maar hulle het dit nie verstaan nie. Hulle het ook geweet dat die mense van die sneeuland hulle – op die koop toe – nie sou verstaan nie.

Dit was ‘n baie moeilike besluit.

Hansie en Grietjie was baie lief vir hulle kinders, kleinkinders en woewe. Grietjie was ook baie lief vir haar troeteldiere.

En … die sneeuland was baie ver van die sonland af. Hulle moes twee dae lank per vliegtuig reis om in die stad te kom waar hulle sou woon. Die besluit is makliker gemaak omdat dit ‘n kort kontrak was. As dit moes, kon hulle binne twee dae tussen die sonland en die sneeuland reis omdat vliegtuie hulle woerts warts oor tienduisend kilometer kon vervoer.

Net wanneer hulle wou. En hulle wou gereeld na die sonland terugkeer. Omdat hulle naby hulle hartsmense moes wees.

Sprokieswêrelde het egter altyd ‘n heks, ‘n bedrieër, en vele ander karakters wat die pret uit die sprokie haal. In hierdie aanlynvervolgverhaal vertel ‘n groep vroue, wat hulself as die goue vroue omskryf omdat hulle ‘n stukkie goud in elkeen raakgesien het, die grootmensweergawe van Hansie en Grietjie.

As jy dus wil weet wat met Hansie en Grietjie gebeur het, mot jy gereld na hierdie skakel gaan om nuwe hoofstukke te lees.

Gepubliseer in Reisjoernaal

Goue Vroue, Maps.me en Mosambiek

Maps.me is blykbaar ‘n goeie toep in Europa. Manlief se tolk in Öskemen. Kazakhstan het dit gebruik om die hele Europa vol te toer. Vir ons kon hy nie oortuig om dit in Kzakhstan te vertrou nie. Want ons sal dit nooit weer vertrou nie. Nie nadat ons dit in Mosambiek getoets het nie.

Hierdie ware verhaal vorm deel van ‘n bloguitdaging: Vir die doel van hierdie uitdaging word elke Goue Vrou uitgedaag om ‘n ware verhaal te vertel waarin sy waaghalsig, roekeloos, dapper, onverskillig, vreesloos, uitdagend, mal, koen, riskant, gevaarlik of heldhaftig was. Met een groot verskil. Soos gewoonlik is die res van ons karakters in elkeen se ware verhaal. Die verhale van die Goue Vroue se waaghalsigheid kan hier gelees word https://fresh.inlinkz.com/p/f80d05d5846445598fea67b47c8a6182.

Lees voort “Goue Vroue, Maps.me en Mosambiek”

Gepubliseer in Reisjoernaal

Nuwe versierings vir nr 17 Rebusfontein

Ek is vroeg op, almal slaap nog. Maar ek is opgewonde, ek het uiteindelik bure gekry. Buurvrouens eerder, alhoewel ek hoor dat party van ons hulle mans saamgebring het.

Dit gaan ‘n interessante dinamiek aan die dorpie gee, my manlief moet tuis bly. Hier wil ek net asem skep in ‘n huisie wat hy nie gaan verstaan nie. Die man van my het nie verbeelding nie, hy is ‘n ingenieur. Daarmee bedoel ek nou nie dat ingenieurs nie verbeelding het nie. Inteendeel. Hulle wil net alles sien realiseer in meetbare terme. Die huisie van my kan nie gemeet word nie.

Maar laat ek net eers weer onthou waar elkeen woon. As jynop die skakel kleik, kan jy na hulle blogs gaan om meer oor hulle te lees.

Gepubliseer in Reisjoernaal

Wat as daar nie virtuele vriende was nie?

Hierdie een vorm ook deel van die Wat As? bloguitdaging van Woordnoot. Dag 2.

***

Wat as daar nie WhatsApp groepe was nie? Dan het ek nie nou gesien hoe my blogvriendinne se oë rek oor wat ek volgende gaan skryf nie. Ek wou daaroor skryf. Regtig. Ek wou. Want dan het ek nog salig onder ‘n wanindruk verkeer. Maar, dan het ek ook die afgelope maand se lief gemis. Die herstelproses misgeloop. Hoe arm sou ek nie gewees het nie?

Wat as Una my nie genooi het om by die towerinne, wat ook as die Goue Vroue bekend staan, aan te sluit nie? Die tweede naam is vir ons WhatsApp groep. Daar gesels ons met mekaar op die voornaam. Towerinne is ons skywersgroepnaam as ons saam skryf en in die blogwêreld kuier. Daar gebruik sommige van ons skuilname as ons skryf. Die naam is deur Positief voorgestel en eenparig aanvaar. Elkeen van ons het, volgens haar, iets gouds aan ons. (Ek moet myne nog net gaan soek …). Hoop dit is nie klatergoud nie … Ierdergeval, as ek nie deel van die towerinne geword het nie, het ek nie ‘n enkele verbeeldingsvlug op my blog geskryf nie. Hoe arm sou ek nie gewees het nie?

Wat as ek nie aan die blogvervolgverhale saam met Una, Toortsie, Seegogga, Woordnoot, Sunelle, Appeltjie, Aalsie, Virgo, Scrapy, Bondels en nog ‘n paar vrouens geskryf het nie? Dan het ek ook nie hulle wonderlike verbeeldingsvlugte gelees nie. Maar, my oook nie verlustig in die kommentaar wat op myne volg nie. Ook nie vir Welgevonden op Rebusfontein gehad nie. Hoe arm sou ek nie gewees het nie?

Wat as Rebusfontein nie skielik bedreig was nie? Dan het hy waarskynlik ‘n stadige dood gesterf. Want ons het al minder vervolgverhale geskryf wat daar afspeel. Dan was daar ook nie soveel bloguitdagings soos wat op die oomblik aan die gang is nie. Hoe arm sou ek nie gewees het nie.

Wat as ek geloop het toe ek wou? Dan sou ek nie nou deel van die Goue Vroue gewees het nie. Ek sou dalk ook soos oningeligtes gedink het dat die groep dames wraggies baie van hulleself dink. Heeltemal te veel. Klatergoud. Omdat ek hulle nie regtig geken het nie. Dan sou ek soveel armer gewees het.

Wat as ek nie ‘n tweede groep gestig het waar ons oor die probleem kon praat nie? Dan het die oorspronklike groep dalk net ‘n stadige dood gesterf. Omdat almal op eiers moes loop as hulle nie uitgegooi wou word nie. So kon ons gemaklik teruggaan na die ander groep. Dan het ek ook nie geweet wie my warm vriendinne is nie. Hoe arm sou ek nie dan gewees het nie.

Wat as Appeltjie en Aalsie so groot geskrik het soos ek. En sommer dadelik die hasepad gekies het. Sou ek nie hulle verbeeldingsvlugte kon lees nie. Want hulle sou dalk sommer uit die blogwêreld ook pad gegee het. Soms wen mens vriende, soms verloor jy kennisse. Vriende wil ek nie verloor nie. Hoe arm sou ek nie dan gewees het nie.

Wat as ek nie deel van die Goue Vroue WhatsApp-groep was nie? Dit sē soveel meer as die vorige naam. Dan het ek nie nou opgewonde gestres oor die volgende bloguitdaging nie … Want ek sou nie daarvan geweet het nie. Ek is goed vir ‘n ses geslaan. Gaan die keer moet uithaal en wys, op plekke gaan soek waar ek nog nie baie gaan krap het nie … om deel te kan neem. Maar, is dit nie waaroor die lewe gaan nie? Om myself te oortuig dat dit wel tussen my ore kan gebeur … Dankie daarvoor …

Foto: Foto van ‘n ruiker wat vriendin op my verjaarsdag gebring het. Wens ek het die foto Maandag al geneem, maar die blomme is steeds pragtig.

Gepubliseer in Joernaal,Reisjoernaal

Om in ‘n land te oorleef waarvan ek die taal nie verstaan nie

Ons het in Maartb 2019 die groot stap geneem om in Kazakhstan te gaan bly. Maar nie in een van die twee groot hoofstede waar mense Engels verstaan nie. In Öskemen, hoofstad van die Oostelike provinsie. Daar waar Engels ‘n vreemde taal is …

Lees voort “Om in ‘n land te oorleef waarvan ek die taal nie verstaan nie”