Gepubliseer in Joernaal,kleinkinders

Kleinseun koop vir my ‘n verjaarsdaggeskenk

Gepubliseer op deur Dr Christa van Staden

Ons het kleinseun gistermiddag sommer by die dokter se spreekkamer by sy mamma gekry. Hy is nie siek nie, ‘n probleempie moes net bespreek word.

Toe hy my sien, moet sy mamma net keer dat hy nie voor ‘n motor inhardloop nie. Hy “happy bday”. my van ver af, met “Ek het vi jou ‘n skenkie ekoop.” Hy sê nie ge- nie, wat die kleuterskool juffrou laat dink dat hy nie ‘n “g” kan sê nie. Hy kan wel, ons geniet nog net die leerposes om nie alles dadelik reg te wil maak nie. Ons praat wel reg dat hy die regte uitspraak kan hoor.

Die geskenkie is plat en in blu papier toegedraai. Hy vat dit by sy mamma, hy hou dit vir my. Ek is doodtevrede, maar baie, baie muuskierig.

Want sy mamma glimlag geheimsinnig. Hy het dit self gekies, want ek ‘n ‘n groot dogtertjie.

Later die middag toe hy eet en ek en hy na JJ (Cocomelon) kyk, vra ek of ek maar kan sien. En ek mag, hy sal vir my oopmaak.

Ek skeur papier oop, het geen erg aan mooi oopmaak nie. Baie mense wat ek ken, maak so mooi oop dat hulle die papier later weer kan gebruik.

Toe elke studie “pleister” klaar af is, vou hy oop, sē ek kan kyk, maar hy haal uit en probeer dit aanmekaar sit vir my.

Die geskenkie is so dierbaar, ek deel ‘n foto. Twee rekkies met unicorns op wat in ‘n kettie gesit moet word om dit te kan skiet.

Hy het eers probeer aangemaakr sit, maar toe gee hy vir my aan.

Ek speel lekker verder, hy het van die geskenkie vergeet. Dit is mos nou in sy ouma se hande.

Ek dog ek eet die kindjie op,

Gisteraand hoor ek by pappa dat hy eers ‘n karretjie gekies het, maar dat mamma toe gesē het ouma speel nie met karretjies nie. Hy het toe verstaan, ouma is ‘n groot dogtertjie, sy speel met unicorns!

‘n Karretjie sou ook gaaf gewees het. Ek vermoed net ek sou dit dan nie gekry het nie.

Unknown's avatar

Skrywer:

Navorser, oud-onderwyseres en -dosent. Ma van twee, skoonma van twee, ouma van vier en ek het 'n manlief wat al bykans 40 jaar die pad saam met my stap. Ek skryf oor die dinge na aan my hart.

26 gedagtes oor “Kleinseun koop vir my ‘n verjaarsdaggeskenk”

          1. Weet jy, een vriendin het jare terug vir my gesê, toe haar ma op hoge ouderdom haar wou help, sy het nie nou meer haar hulp nodig nie. Sy was toe al ‘n ouer vrou met getroude kinders. “Was my Ma net daar toe sy haar nodig gehad het as kind. ” Haar ma was ook ‘n profesionele vrou gewees. Sal my vriendin se woorde nie vergeet want sy het gesit en huil toe sy dit vir my gesê het.

            Liked by 1 person

          2. Ai, dit is erg. Daarom dat ek onderwys verkies. My kinders sē ek was altyd daar vir hulle. En dit is waar, hulle het bo alles aandag gekry. Maar, was ek altyd so vriendelik soos met kelinkinders? Ek dink nie so nie.

            Like

          5. Jong dis eintlik ‘n ingewikkelde storie. Onderwys was my vriendin se lewe gewees. Goeie onderwyseres met wye kennis en ervaring. Haar gesinslewe was egter in ‘n maalkolk van ‘n ander wêreld. Moes seker so gewees het dat ek so intiem betrokke geraak het met haar. Sy het my baie ondervinding gegee in ingewikkelde lewens wyses en ek kon ‘n steunpilaar vir haar wees. Op die ou end is sy aan ‘n hartaanval oorlede, helemaal alleen. Ek was weg met studieverlof en kon niks doen nie.

            Liked by 1 person

Lewer kommentaar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.